1477’den beri (AH 882) Venedik dükası ayarında darp edilen Sultaninin, diğer adıyla Şerifi,  basıma onyedinci yüzyılın sonuna doğru ara verilir.  Onsekizinci yüzyılın başlarında, altının tekrar Avrupa’ya ve diğer yerlere gelmesiyle, Osmanlı darphanesi çalışmasına kaldığı yerden devam eder. Ancak bu sefer Sultani yerine, Tuğralı, Cedid İstanbul, Zincirli, Fındık ve Zer-i Mahbub isimleriyle basılır. Zer-i Mahbub hariç diğerleri Venedik dükası ayarındadır. Geçmişte olduğu gibi yeni paralarda da, paraların üzerine nominal değer yazılmaz. Bu yüzden paranın sabit bir değeri olmayıp, piyasanın belirlediği günlük altın değeri üzerinden işlem görülürdü. Devlet, kendi harcama veya tahsilatlarında ise, kendi belirlediğ resmi kuru uygulardı.

1780’e kadar geçen süre, ticari ve ekonomik büyümeyle beraber mali istikrarın da sağlandığı bir süredir. Uygun koşullar ve artan gümüş kaynakları sayesinde, onsekizinci yüzyılın ortalarına doğru Kuruş ana para birimi olarak yerini sağlamlaştırır. Yeni para biriminin güçlenmesiyle  para basım işinin merkezileşmesi de gerçekleşir.  

Çeviri : Kaan Uslu 2006

1. Bu para II.Süleyman’ın tahta çıkış yılı olan AH 1099 (1687-88) tarihi ile basılmıştır.
2. Nümismatik katalogları bu konuda bir hata yaparak, 1690’da basılan ilk paranın 6 dirhem ağırlığında Kuruş olduğunu, ancak daha sonra 1703’de bu ağırlığın 8 dirheme çıkarıldığını yazarlar.
3. Avrupa groscheni ve çokça kullanılan Hollanda taleri (esedi-aslanlı- kuruş) ile karışmaması için Yeni Kuruş olarak da adlandırılmıştır. bkz.> J. Sultan, Coins of the Ottoman Empire and the Turkish Republic, A Detailed Catalogue of the Jem Sultan Collection, 2 vols., (Thousand Oaks, California: B and R Publishers, 1977), pp. 196-211.
4. Onsekizinci yüzyılın başlarında, İstanbul’da, kalifiye olmayan bir inşaat işçisinin yevmiyesi 8 para veya 24 akçeydi.

Sayfa     Geri< 1 2 >İleri