|
Madde 6 - Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları
şunlardır:
a) Korunması gerekli tabiat
varlıkları ile 19 uncu yüzyıl sonuna kadar yapılmış taşınmazlar,
b) Belirlenen tarihten sonra yapılmış olup önem ve özellikleri
bakımından Kültür ve Turizm Bakanlığınca korunmalarında gerek görülen
taşınmazlar,
c) Sit alanı içinde bulunan taşınmaz kültür varlıkları,
d) Milli tarihimizdeki önlemleri sebebiyle zaman kavramı ve
tescil söz konusu olmaksızın Milli Mücadele ve Türkiye Cumhuriyetinin
kuruluşunda büyük tarihi olaylara sahne olmuş binalar ve tespit
edilecek alanlar ile Mustafa Kemal ATATÜRK tarafından kullanılmış
evler.
Ancak, Koruma Kurullarınca mimari,
tarihi, estetik,arkeolojik ve diğer önem ve özellikleri bakımından
korunması gerekli bulunmadığı karar altına alınan taşınmazlar,
korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı sayılmazlar.
Kaya mezarlıkları, yazılı, resimli ve
kabartmalı kayalar, resimli mağaralar, höyükler, tümülüsler, ören
yerleri, akropol ve nekropoller; kale, hisar, burç, sur, tarihi kışla,
tabya ve istihkamlar ile bunlarda bulunan sabit silahlar; harabeler,
kervansaraylar, han, hamam ve medreseler; kümbet, türbe ve kitabeler,
köprüler, su kemerleri, su yolları, sarnıç ve kuyular; tarihi yol
kalıntıları, mesafe taşları, eski sınırları belirten delikli taşlar,
dikili taşlar; sunaklar, tersaneler, rıhtımlar; tarihi saraylar,
köşkler, evler, yalılar ve konaklar; camiler, mescitler, musallalar,
namazgahlar; çeşme ve sebiller; imarethane, darp- hane, şifahane,
muvakkithane, simkeşhane, tekke ve zaviyeler; mezarlıklar, hazireler,
arastalar, bedestenler, kapalı çarşılar, sandukalar, siteller,
sinagoklar, bazilikalar, kiliseler, manastırlar; külliyeler, eski anıt
ve duvar kalıntıları; freskler, kabartmalar, mozaikler ve benzeri
taşınmazlar; taşınmaz kültür varlığı örneklerindendir.
Tarihi mağaralar, kaya sığınakları;
özellik gösteren ağaç ve ağaç toplulukları ile benzerleri; taşınmaz
tabiat varlığı örneklerindendir.
Tespit ve tescil:
Madde 7 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/2 md.)
Korunması gerekli taşınmaz kültür ve
tabiat varlıklarının tespiti Bakanlıkça doğrudan doğruya veya diğer
ilgili kurum ve kuruluşların uzmanlarının yardımlarından
faydalanılarak yapılır.
Yapılacak tespitlerde, kültür ve tabiat
varlıklarının tarih, sanat, bölge ve diğer özellikleri dikkate alınır.
Devletin imkanları göz önünde tutularak, örnek durumda olan ve ait
olduğu devrin özelliklerini yansıtan yeteri kadar eser, korunması
gerekli kültür varlığı olarak belirlenir.
Korunması gerekli taşınmaz kültür ve
tabiat varlıkları ile ilgili yapılan tespitler koruma kurulu kararı
ile tescil olunur. Tespit ve tescil ile ilgili usuller, esaslar ve
kıstaslar yönetmelikte belirtilir.
Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresinde
veya denetiminde bulunan mazbut ve mülhak vakıflara ait taşınmaz
kültür ve tabiat varlıkları, gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde
bulunan cami, türbe, kervansaray, medrese han, hamam, mescit, zaviye,
sebil, mevlevihane, çeşme ve benzeri korunması gerekli taşınmaz kültür
ve tabiat varlıklarının tespiti, envarterlenmesi Vakıflar Genel
Müdürlüğünce yapılır.
Tescil kararlarının ilanı, tebliği ve
tapu kütüğüne işlenmesi ile ilgili hususlar yönetmelikle düzenlenir.
Korunma alanı ile ilgili karar alma yetkisi:
Madde 8 - Yedinci maddeye göre
tescil edilen korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunma
alanlarının tespiti ve bu alanlar içinde inşaat ve tesisat yapılıp
yapılamayacağı konusunda karar alma yetkisi Koruma Kurullarına aittir.
Koruma Kurullarının kararına 61 inci maddenin ikinci fıkrasına göre
itiraz edilebilir.
Korunma alanlarının tespitinde,
korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunması,
görünümlerinin ve çevreleri ile uyumlarının muhafazası için yeteri
kadar korunma alanına sahip olmaları dikkate alınır. Bu hususlarla
ilgili esaslar. Kültür ve Turizm Bakanlığınca hazırlanacak
yönetmelikte belirtilir.
İzinsiz müdahale ve kullanma yasağı:
Madde 9 - (Değişik: 17/6/1987 -
3386/3 md.) Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma
kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında, her çeşit inşai ve fiziki
müdahalede bulunmak, bunları yeniden kullanıma açmak veya
kullanımlarını değiştirmek yasaktır. Onarım, inşaat, tesisat, sondaj,
kısmen veya tamamen yıkma, kazı veya benzeri işler inşai ve fiziki
müdahale sayılır.
Yetki ve yöntem:
Madde 10 - Her kimin
mülkiyetinde veya idaresinde olursa olsun,taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının korunmasını sağlamak için gerekli tedbirleri almak,
aldırmak ve bunların her türlü denetimini yapmak, Kültür ve Turizm
Bakanlığına aittir.
Türkiye Büyük Millet Meclisinin idare
ve kontrolünde bulunan kültür ve tabiat varlıklarının
korunması,Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığınca yerine getirilir.
Bu korunmanın sağlanmasında, gerektiğinde, Kültür ve Turizm
Bakanlığının teknik yardımı ve işbirliği sağlanır.
Milli Savunma Bakanlığının idare ve
denetiminde veya sınır boyu ve yasak bölgede bulunan kültür ve tabiat
varlıklarının korunması ve değerlendirilmesi, Milli Savunma
Bakanlığınca yerine getirilir. Bu korunmanın sağlanması, Milli Savunma
Bakanlığı ile Kültür ve Turizm Bakanlığı arasında düzenlenecek
protokol esaslarına göre yürütülür.
(Değişik: 17/6/1987 - 3386/4 md.)
Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresinde veya denetiminde bulunan mazbut
ve mülhak vakıflara ait taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile
gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetinde bulunan cami, türbe,kervansaray,
medrese, han, hamam, mescit, zaviye, mevlevihane, çeşme ve benzeri
kültür varlıklarının korunması ve değerlendirilmesi koruma kurulları
kararı alındıktan sonra, Vakıflar Genel Müdürlüğünce yürütülür.
Diğer kamu kurum ve kuruluşlarının
mülkiyetinde bulunan taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunma
ve değerlendirilmesi, bu Kanun hükümlerine uygun olarak kendileri
tarafından sağlanır. Kamu kurum ve kuruluşlarının mülkiyetinde bulunan
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunması, bu kuruluşların
bütçelerine her yıl bu maksatla konacak ödeneklerle yapılır. Bu
hizmetlerin yerine getirilebilmesi için, Kültür ve Turizm Bakanlığı
Bütçesine her yıl yeteri kadar ödenek konur. Kültür ve Turizm
Bakanlığınca kültür ve tabiat varlıklarının korunması ve
değerlendirilmesi amacıyla, vakıf kurulabilir.
(Ek: 17/6/1987 - 3386/4 md.) Araştırma,
kazı ve sondaj yapılan alanların korunması ve değerlendirilmesi
Bakanlığa aittir.
Hak ve sorumluluk:
Madde 11 - Taşınmaz kültür ve
tabiat varlıklarının malikleri bu varlıkların bakım ve onarımlarını
Kültür ve Turizm Bakanlığının bu Kanun uyarınca bakım ve onarım
hususunda vereceği emir ve talimata uygun olarak yerine getirdikleri
sürece, bu Kanunun bu konuda maliklere tanıdığı hak ve muafiyetlerden
yararlanırlar. Ancak, korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları
ile bunların korunma alanları, zilyedlik yoluyla iktisap edilemez.
Malikler bu varlıkların üzerindeki
mülkiyet haklarının tabii icabı olan ve bu Kanunun hükümlerine aykırı
bulunmayan bütün yetkilerini kullanabilirler.
Bu Kanunun belirlediği bakım onarım
sorumluluklarını yerine getirmekte aczi olanların mülkleri, usulüne
göre kamulaştırılır. Mazbut veya mülhak vakıf varlıkları bu hükme tabi
değildir.
Kültür ve Turizm Bakanlığının uygun
görmesi ile, Vakıflar Genel Müdürlüğü, il özel idareleri, belediyeler
ve diğer kamu kurum ve kuruluşları, yukarıda sözü geçen maliklere
lüzum görülen hallerde, taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının
koruma, bakım ve onarımlarına, teknik eleman ve ödenekleri ile
yardımda buluna- bilirler.
Korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarının onarımına katkı
fonu:
Madde 12 - Özel hukuka tabi
gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetinde bulunan korunması gerekli kültür
ve tabiat varlıklarının; korunması, bakım ve onarımı için Kültür ve
Turizm Bakanlığınca ayni, nakdi ve teknik yardım yapılır ve kredi
verilir.
Bu amaçla, bir Devlet bankasında
açılacak özel bir hesapta ve Kültür ve Turizm Bakanlığı emrinde
"Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının Onarımına Katkı Fonu"
kurulur. Bu fonun ita amiri Kültür ve Turizm Bakanıdır.
Bu fonun gelirleri, her yıl Devlet
Bütçesinden ayrılacak ödenekler ile bu fondan verilecek kredilerin
faizlerinden oluşur.
Kültür ve Turizm Bakanlığınca yapılacak
ayni, nakdi ve teknik yardımlar,fondan yapılacak harcamalar ve
verilecek kredilerle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.
Devir yasağı:
Madde 13 - Hazineye ve diğer
kamu kurum ve kuruluşlarına ait olup, usulüne göre tescil ve ilan
olunan, her çeşit korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı
ile bunlara ait korunma sınırları dahilindeki taşınmazlar, Kültür ve
Turizm Bakanlığının izni olmadan, gerçek ve tüzelkişilere satılamaz,
hibe edilemez.
Kullanma:
Madde 14 - Korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının intifa haklarının, belirli
sürelerle kamu hizmetlerinde kullanılmak üzere, Devlet dairelerine,
kamu kurum ve kuruluşlarına, kamu menfaatine yararlı milli derneklere
bırakılması veya gerçek ve tüzelkişilere kiraya verilmesi, Kültür ve
Turizm Bakanlığının iznine tabidir.
Anılan varlıklardan, Vakıflar Genel
Müdürlüğünün yönetim ve denetiminde bulunan mazbut ve mülhak
vakıflarla, 7044 sayılı Aslında Vakıf Olan Tarihi ve Mimari Kıymeti
Haiz Eski Eserlerin Vakıflar Umum Müdürlüğüne Devrine Dair Kanunla
yönetimi Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredilen vakıf mallarının kamu
hizmetlerinde kullanılmak üzere, Devlet dairelerine, kamu kurum ve
kuruluşlarına ve kamu yararına çalışan milli derneklere, belirli
sürelerle, intifa haklarının bırakılması veya gerçek ve tüzelkişilerce
karakterine uygun kullanılmak şartı ile kiraya verilmesi, Vakıflar
Genel Müdürlüğünün yetkisindedir.
Yukarıda belirlenen korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını kullananlar, bunların bakım,
onarım ve restorasyon işlerini bu Kanunda belirlenen esaslara göre
yapmak ve bunun için gerekli masrafları karşılamakla yükümlüdürler.
Kamulaştırma:
Madde 15 - Taşınmaz kültür
varlıkları ve bunların korunma alanları, aşağıda belirlenen esaslara
göre kamulaştırılır:
a) Kısmen veya tamamen gerçek ve
tüzelkişilerle mülkiyetine geçmiş olan korunması gerekli taşınmaz
kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanları Kültür ve Turizm
Bakanlığınca hazırlanacak programlara uygun olarak kamulaştırılır. Bu
maksat için, Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesine yeterli ödenek
konur.
(Ek: 17/6/1987 - 3386/5 md.) Koruma
amaçlı imar planında kültürel araçlara ayrılan tescilli yapıların, bu
amaçla onarılıp değerlendirilmesi kaydıyla koruma kurullarının kararı
ve Bakanlığın tasdiki ile belediyelerce kamulaştırılması yapılabilir.
Maksadına uygun kamulaştırma yapılmadığı tespit edildiği takdirde
yetkisi geri alınır.
b) Menşei vakıf olup da çeşitli
sebeplerle kısmen veya tamamen gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetine
geçen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve
bunların korunma alanlarının kamulaştırılmaları, Vakıflar Genel
Müdürlüğüce yapılır. Bu maksat için Vakıflar Genel Müdürlüğü bütçesine
yeteri kadar ödenek konur.
c) Korunması gerekli taşınmaz
kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanları, imar planında yola,
otoparka, yeşil sahaya rastlıyorsa bunların belediyelerce; sair kamu
kurum ve kuruluşlarının bakım ve onarım ile görevli oldukları veya
kullandıkları bu gibi kültür varlıklarının korunma olanlarının ise, bu
kurum ve kuruluşlarca, kamulaştırılması esastır.
d) Kamulaştırmalarda bedel
takdirinde,taşınmaz kültür varlıklarının eskilik, enderlik ve sanat
değeri dikkate alınmaz.
e) (Değişik: 17/6/1987 - 3386/5
md.) Kamulaştırma işlemleri, bu Kanun hükümleri ile 2942 sayılı
Kamulaştırma Kanununun bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerine göre
yapılır.
f) (Ek: 17/6/1987 - 3386/5 md.)
Sit alanı olması nedeni ile kesin inşaat yasağı getirilmiş korunması
gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bulunduğu parseller,
malikinin başvurusu üzerine bir başka arazisi ile değiştirilebilir.
Üzerinde bina, tesis var ise, malikinin başvurusu üzerine rayiç bedeli
2942 sayılı Kanunun 11 inci maddesi hükümlerine göre belirlenerek
ödeme yapılır.
Bu hükümle ilgili usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.
Ruhsatsız yapı yasağı:
Madde 16 - Korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile bunların korunma alanlarında
ruhsatsız olarak inşaat yapmak yasaktır. Buralarda ruhsatsız olarak
yapılacak inşaatlar ile, koruma amaçlı imar planlarında, plana;
sitlerde, sit şartlarına aykırı olarak inşa edilen yapılar hakkında
imar mevzuatına göre işlem yapılır.
Sit geçiş dönemi - koruma amaçlı
imar planı - kısmi plan değişikliği:
Madde 17 - (Değişik: 17/6/1987 -
3386/6 md.) Bir alanın koruma kurulunca sit olarak ilanı, bu alandaki
imar planı uygulanmasını durdurur.(...) (1) Koruma amaçlı imar planı
yapılıncaya kadar, koruma kurulu tarafından bir ay içinde geçiş dönemi
yapı şartları belirlenir. İlgili valilikler ve belediyeler anılan
koruma amaçlı imar planını en geç bir yıl içinde koruma kuruluna
değerlendirmek üzere vermek zorundadırlar.
(1) Bu aradaki "Yapılanma hakları
ile ilgili müktesep haklar Yönetmelikle belirlenir." cümlesi Anayasa
Mahkemesinin 28/6/1988 tarihli ve E.1987/21, K.1988/25 sayılı Kararı
ile iptal edilmiştir.
Koruma kurulunca uygun görülecek,
belediye veya valilikçe, onaylanan koruma amaçlı imar planının
yürürlüğe girmesi ile geçiş dönemi yapı şartları ayrıca karar almaya
gerek kalmadan kalkar.
Koruma amaçlı imar planlarının,
korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları bakımından
kısmen değiştirilmesi; ilgili kuruluşlarca gerekli görüldüğü ve bu
hususta koruma kurulu kararı alındığı takdirde, koruma kurulu ilgili
belediyeye ve ayrıca ilgili kurum ve kuruluşlara yazı ile bildirir.
Değişiklik teklifi bu tebligattan sonra
en geç bir ay içinde belediye meclisince karara bağlanır. Bu süre
içinde gereken karar alınmadığı takdirde belediye meclisi kararına
lüzum kalmaksızın koruma kurullarınca karara bağlanan hususlarda
değişiklik teklifi kesinleşir.
Belediyeler plan hazırlık safhasında
gerektiğinde Bakanlıktan teknik yardım isteyebilirler.
Yapı esasları:
Madde 18 - (Değişik: 17/6/1987 - 3386/7 md.)
Korunması gerekli taşınmaz kültür
varlıklarının gruplandırılması, maliklerinin müracaat tarihinden
itibaren üç ay içinde koruma kurulunca yapılır. Gruplandırılan
taşınmaz kültür varlıkları, tapu kütüğünün beyanlar hanesine
kaydedilir. Gruplandırma yapılmadıkça, onarım ve yapı esasları
belirlenemez.
Mahalli idareler, taşınmaz kültür
varlığı parselinde, ek veya eklenti suretiyle yapılacak veya yeni inşa
edilecek yapılara ait koruma kurulunca verilen kararlarda veya
onaylanmış kültür varlığı projelerinde değişiklik yapamazlar.
Ancak,inşa edilecek yapının fen ve sağlık şartlarının mevzuata
uygunluğunu kontrol ederler.
Korunması gerekli taşınmaz kültür
varlığı parselleri,taşınmaz kültür varlıklarının maliyetine tesir
edecek şekil ve surette ayrılamaz ve birleştirilemez.
Maliklerin izin verme yükümlülüğü:
Madde 19 - Taşınmaz kültür ve
tabiat varlıklarının malikleri, Kültür ve Turizm Bakanlığınca
görevlendirilmiş uzmanlara, gerektiği zaman, varlığın kontrolü,
incelenmesi, harita, plan ve rölevesinin yapılması, fotoğraflarının
çekilmesi, kalıplarının çıkarılması için izin vermeye ve gereken
kolaylığı göstermeye mecburdurlar. Ancak, görevliler konut
dokunulmazlığı ve aile mahremiyetini ihlal etmeyecek tarzda
faaliyetlerini yürütürler.
Taşınmaz kültür varlıklarının nakli:
Madde 20 - Taşınmaz kültür
varlıkları ve parçalarının, bulundukları yerlerde korunmaları esastır.
Ancak, bu taşınmaz kültür varlıklarının başka bir yere nakli
zorunluluğu varsa veya özellikleri itibariyle nakli gerekli ise,Koruma
Kurullarının uygun görüşü ve gereken emniyet tedbirleri alınmak
suretiyle Kültür ve Turizm Bakanlığınca istenilen yere nakledilebilir.
Kültür varlığının nakli dolayısıyla taşınmazın maliki bir zarara maruz
kalmışsa, Kültür ve Turizm Bakanlığınca oluşturulacak bir komisyonun
tespit edeceği tazminat zarar görene ödenir.
İstisnalar ve muafiyetler:
Madde 21 - (Değişik: 17/6/1987 -
3386/8 md.) Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bakım, onarım,
restorasyon,değerlendirme, muhafaza ve nakil işleri ile bu maksatla
hazırlanacak projelerin yapılması ve arkeolojik, kazılarda
kullanılacak aletlerin alımı hakkında 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun
ile 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu uygulanmaz.
Birinci fıkranın uygulanmasına dair
usul ve esaslar bir yönetmelikle belirlenir.
Tapu kütüğüne "korunması gerekli
taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan ve I inci ve II nci
grup olarak gruplandırılmış bulunan taşınmaz kültür varlıkları ile
arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanı olmaları nedeniyle üzerlerine
kesin yapılanma yasağı getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları
olan parseller her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır.
Kültür varlıklarının korunması
maksadıyla tespit, proje, bakım, onarım, restorasyon ve kazı ile
müzelerin güvenliği için kullanılmak şartıyla, Türkiye Büyük Millet
Meclisi, Milli Savunma Bakanlığı, Bakanlıkça ve Vakıflar Genel
Müdürlüğünce dışardan getirilecek her türlü araç, gereç, makine,
teknik malzeme ve kimyevi maddeler ile altın ve gümüş varak, her türlü
vergi, resim ve harçtan muaftır.
Koruma kurulları kararına uygun olarak
bu taşınmaz kültür varlıklarında yapılan onarım ve inşaat işleri
Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınacak vergi, harç ve
harcamalara katılma paylarından müstesnadır.
Madde 22 - (Mülga: 17/6/1987 - 3386/18 md.)
|